شود ، فقر سادات بايد از صندوق خمس كه مربوط به شخص حاكم است بر طرف شود . بنا به اين نظريه ، احترام به شخص پيامبر صلى الله عليه و آله باعث شده است كه سادات كه از نسل آن حضرتند ، از ديگران ممتاز شوند ، و البته اين امتياز فقط در احترام است كه اين‌ها در صف ساير فقرا نايستند ، و گرنه از نظر مقدار بودجه فرقى نمىكند . به هر حال بايد فقر فقرا درمان شود از اين صندوق يا از آن صندوق . مثل اين كه براى مراجعه كنندگان به فلان ادارهء دولتى دو صف يا دو زمان براى مردم معمولى و نخبگان جامعه قرار دهيم . بگوييم دانشمندان از آن در وارد شوند ، و يا عصر بيايند و ساير مردم از اين در و يا صبح . كه البته اين در همهء دنيا معمول است . . . « 1 » به نظر ميرسد اين رأى نيز درست نباشد ، زيرا از شريعت اسلام كه فرياد تساوى سر مىدهد و احترام را فقط به تقوى مىداند ، آن هم تقواى شخصى نه ارثى ، و پيامبر صلى الله عليه و آله حتّى به فرزندش فاطمه مىگويد : من ترا نمىتوانم از خداوند بى نياز كنم . . . تو هستى و عملت ! » و همين تعبير را دربارهء خويشان خود - فرزندان عبد المطلّب - مىفرمايد ، و نيز مىفرمايد عرب بر عجم و سياه بر سفيد و . . . فضيلتى ندارد و فضيلت فقط با تقوا است . . . از چنين شريعت آزاد و والايى انتظار چنين كارى نيست ، البته معمولًا در احترام پدران ، فرزندان را بر ساير مردم امتياز مىدهند ، ولى از اسلام چنين كارى بعيد است ، چون صرف احترام به سادات نيست بلكه يك امتياز علنى مىباشد . هر چند در برخى روايات چنين مسأله‌اى آمده

--> ( 1 ) - اين نظريّه از برخى روايات و كلمات مشهور فقهاء شعيه استفاده مىشود .